ΙΣΤΟΡΙΑ Ι.Λ.Ε.Κ

 Δημιουργός της ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ  (όπως μετονομάστηκε από τις 24-3-1990) είναι ο συνταξιούχος δάσκαλος Νίκος Πακτίτης ο οποίος ήδη από την δεκαετία του 1950 αρχίζει να ασχολείται με την λαογραφία. Αποτέλεσμα αυτής του της ενασχόλησης ήταν η δημιουργία της Λαογραφικής Εταιρείας, ενός σωματείου που έχει σαν στόχο να  συγκεντρώσει και να αναδείξει οτιδήποτε αφορά τον λαϊκό μας πολιτισμό.
 Άρχισε μόνος του τη συγκέντρωση ιστορικού και λαογραφικού υλικού και εν συνεχεία με τη βοήθεια μερικών ακόμα φίλων της λαογραφίας ίδρυσε την ΙΣΤΟΡΙΚΟΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΣΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ. Η εταιρεία εξέδωσε το βραχύβιο περιοδικό “Η Κερκυραία” και δύο χρόνια αργότερα αναγνωρίστηκε ως σωματείο με την ίδια επωνυμία. Από τότε άρχισε περισσότερη συστηματική προσπάθεια για την συγκρότηση ενός φορέα που να αντιπροσωπεύει την παράδοση της κεντρικής Κερκυραϊκής υπαίθρου και ειδικότερα αυτήν της Μέσης όπως ξεκάθαρα φαίνεται απ’ την επωνυμία του σωματείου.
Η ΙΣΤΟΡΙΚΟΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΣΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ εκτός απ’ την ίδρυση του ομώνυμου μουσείου, προέβλεψε και την ενίσχυση κάθε συλλογικής προσπάθειας που θα αποσκοπούσε στην έρευνα, μελέτη και διάσωση ιστορικολαογραφικών στοιχείων σε οποιαδήποτε περιοχή του νησιού μας.
Η ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
Μέχρι τον Οκτώβριο του 1987 το μουσείο στεγαζόταν στο ισόγειο μιας μονόροφης κατοικίας σε κεντρικό σημείο του χωριού. Δεν ήταν όμως ευρύχωρος και ερχόταν σε αντίθεση με τον παραδοσιακό χαρακτήρα των εκθεμάτων. Ετσι λοιπόν μεταφέρθηκε σε ένα ωραίο παραδοσιακό σπίτι στην γειτονιά του Αϊ-Γιάννη των Σιναράδων.
ΕΚΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
Το μουσείο εκθέτει υλικό από την περιοχή της Μέσης Κέρκυρας.
Η εξωτερική σκάλα φτιαγμένη από ντόπιο μάρμαρο, οδηγεί στον πάνω όροφο που αποτελείται από το πόρτιγο, την τραπεζαρία, την κουζίνα και την κρεβατοκάμαρα. Τα δωμάτια είναι επιπλωμένα όπως ήταν το μέσο επίπεδο ενός νοικοκυριού στα τέλη του περασμένου αιώνα. Η εσωτερική σκάλα οδηγεί στον επόμενο όροφο όπου υπάρχει βιβλιοθήκη και το αρχείο του μουσείου.
Τα εκθέματα του μουσείου είναι τα εξής:
1)Μία κρεβατοκάμαρα που αποτελείται από μία κοκέτα (κρεβάτι με μπρούτζινο σκελετό), ένα δεύτερο κρεβάτι με σανίδες πάνω σε ξύλινα τριτσέλια (πόδια κρεβατιού), έναν κώμο, μια κασέλα και ένα λαβομά με καθρέφτη. Τα κρεβάτια είναι στρωμένα με μάλλινα και χόρτινα στρώματα, παλιά λινά σεντόνια και κουβέρτες λευκές, πλεγμένες με το βελονάκι με κοφτό κέντημα , κεντητές μαξιλαροθήκες συμπλήρωναν την εμφάνιση των κρεβατιών. Ο κομμός είναι σκεπασμένο με λινό κάλυμμα και δαντέλα χειροποίητη. Στη γωνιά του τοίχου, ψηλά, υπάρχει εικονοστάσι και κάτω από αυτό γαμήλια στέφανα με κόκκινη κορδέλα.
2)Συλλογή αγροτικών εργαλείων. Τα εργαλεία που εκθέτονται είναι τα εξής: α)τσαπί, β)δίκοπη, γ)τσεκούρι, δ)κασάρι, ε)κασαροκόπιδο, στ)γράβαλο, ζ)φάρτσα, η)κλαδευτήρι, θ) ψαλλίδα, ι)αμπελοφουρκάτα, ια)σκαλιστήρι, ιβ)κόπανος, ιγ) ψαλίδι για κούρεμα προβάτων και τέλος κουδούνια κοπαδιού.
3) Συλλογή κερκυραϊκής φορεσιάς : Σ’ ένα τραπέζι-βιτρίνα του μουσείου μπορεί κανείς να δει είκοσι κομμάτια γυναικείας Κερκυραϊκής φορεσιάς και πέντε ανδρικής. Όλα σχεδόν τα ρούχα είναι αυθεντικά. Μπορούμε να διακρίνουμε δύο πολύ όμορφα σχέδια, καθώς και ένα ζωνάρι ανδρικό το οποίο είναι μεταξωτό και πολύχρωμο και έχει 2,50 μ. μάκρος και πλάτος.
4)Συλλογή σπιτικών σκευών : Στο μουσείο μπορούμε να δούμε διάφορα πήλινα, είδη πορσελάνης, διάφορα χαλκωματένια, σιδερένια, εμαγιέ, λαμαρινένια, ξύλινα και πέτρινα σκεύη. Η παραπάνω συλλογή είναι αρκετά πλούσια, με διάφορα σκεύη μαγειρικής, κανάτες, λεκάνες, φλιτζάνια, φωτιστικά, δίσκους κ.α.
5) Συλλογή εκκλησιαστικών ειδών :Σε μια βιτρίνα του μουσείου υπάρχουν διάφορα εκκλησιαστικά όπως: άμφια, αγιογραφίες, καντήλια, λιβανιστήρια, κηροπήγια, καντήλια σταυροί κ.α.
6)Συλλογή οικοτεχνίας και μαστορικής: Στο μουσείο Σιναράδων μπορούμε να δούμε διάφορα είδη όπως :α) αργαλειός με τον οποίο οι γυναίκες παλιά έφτιαχναν κουρελούδες (χαλιά), κουβέρτες κ.α., β) μάγγανος, ο οποίος χρησίμευε για το κτύπημα του λιναριού γ) λανάρι για το λανάρισμα του λιναριού δ) ξεχωριστάρι, το οποίο τους βοηθούσε να ξεχωρίζουν το βαμβάκι από τον σπόρο, ε) ανέμη σιδερένια για καρούλια, στ) πετεινάρι το οποίο βοηθούσε για γαρδέλωση εσωτερικών αυλακιών που εφαρμόζουν οι επίπεδες επιφάνειες ενός βαρελιού, ζ) σινιάτσο ( είδος πριονιού), η) σέγα ( είδος μεγάλου πριονιού), θ) σφυρί το οποίο χρησιμοποιούνταν για το κόψιμο της πέτρας, ι) σφυρί- σουβλί με το οποίο έφτιαχναν ψάθινες καρέκλες ,ια) τανάλια με γυριστές λαβές, ιβ)διαβήτης.
7) Συλλογή μέτρων και σταθμών: α) δύο ζυγαριές των παλαιών χρόνων, β) δύο στατέρια, γ) λίτρες από τις οποίες μπορεί να δει κανείς ολόκληρη σειρά δ)ξέστες όπου υπάρχουν σε διάφορα είδη όπως είναι τα εξής: ξεστί, γαλλόνι, μισογάλλονο, καρτούτσο, ε)γαλλόνι πήλινο, στ) γυάρδα, ζ)μουτσούρη.
8)Συλλογή δοχείων για λάδι
9)Συλλογή κλειδιών και κλειδαριών
10)Εργαστήρι τσαγκαρικής: Στο μουσείο μας υπάρχει ένα τραπεζάκι που επάνω του βρίσκονται όλα τα εργαλεία του τσαγκάρη τα οποία είναι η καρέκλα και τα σκατζιά (ράφια) με τα καλαπόδια, τις πρόκες, τους σπάγκους κ.τ.λ.
11)Συλλογή αλιευτικής: Στο μουσείο υπάρχει μία παπυρέλα (ψάθινη βάρκα), ένα σμερνοκόφινο , δίχτυα ,κανίστρι παραγαδιού (καλάθι) κ.α.
12)Συλλογή φιγούρων του Καραγκιόζη: Υπάρχουν δύο μεγάλες φιγούρες, είκοσι μικρές και τέλος τρεις κασέτες.
13)Παιδική γωνιά :Ζωγραφιές παιδιών , παιχνίδια, είδη κυνηγίου.
14)Ζωγραφική, πίνακες, αντίγραφα από πίνακες, γκραβούρες, φωτογραφίες.
15)Κερκυραϊκά κεραμικά.
Οι παραπάνω συλλογές, εκτός από το βιβλίο και τα έγραφα, σχηματίζουν πάνω από 200 είδη καταγραμμένα σε ειδικό βιβλίο κατά χρονολογική σειρά.
Από αυτά, τα δύο τρίτα σχεδόν είναι δωρεές ιδιωτών, εκκλησιών και τα υπόλοιπα αγορασμένα. Ο μεγάλος αριθμός δείχνει το ενδιαφέρον για το Μουσείο. Πολλά απ’ όσα έχουν δωριθεί είναι ιδιαίτερα αξιόλογα. Οι περισσότεροι δωρητές κατάγονται από τους Σιναράδες και οι υπόλοιποι από τα γύρω χωριά της Μέσης και την πόλη. Για να τους τιμήσουν έχουν συντάξει γενικό πίνακα δωριτών. Χάρη σε αυτούς έχουμε μια σημαντική γενική συλλογή σε σκεύη, έπιπλα, ρούχα, εργαλεία, έγγραφα και βιβλία. Τέλος παλαιών εκδόσεων και βιβλία νεώτερων και σύγχρονων εκδόσεων.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΡΔΑΚΑΡΗ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ 

ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ ΤΗΣ.

Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου τη διετία Φεβρουάριος 2013 -Φεβρουάριος 2015.
Κάντε κλικ στον παραπάνω σύνδεσμο για να δείτε την πτυχιακή της εργασία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου